Breathe out...
Di ko alam kung paano ko sisimulan ang pagku kuwento kung bakit ako nawala ng ilang buwan. Noong una, saglit lang naman ang balak kong pagkawala eh. Di ko naman akalain na aabutin ako ng ganito katagal bago makapg sulat muli.
Ang daming nangyari, mga pangyayari na di ko naman akalain na mangyayari, mga bagay na di ko naman akalaing magagawa ko pala, alam mo yun? Para akong sumakay sa 10 Intervention. (Isa itong roller coaster ride na may sampung ikot as in yung tipong babaligtad ka, matatagpuan ang ride na ito sa Chimelong Resort sa Gungzhou China) *Try niyo yun! Well at least yun, isang beses lang tapos na, pero 'tong nangyari sa akin, paulit ulit siya na di ko na nararandaman ang hilo. Minsan nga di ko na alam kung ano ang susunod kong step eh.
Alam mo yung tipong ang hirap niya isa- isahin kasi makakabuo ako ng isang nobela. Ang daming taong na- involve, kahit ba yung mga taong dati ay wala naman sa buhay mo pero napupunta sa buhay mo nang walang paalam or nagpaalam naman sila kaya lang di mo akalain na na ganoon kalaki ang magiging impact sa buhay mo. Kaloka!
Well one thing is for sure though, I've experienced living again. Di tulad dati na kung saan saan lang ako kumukuha ng isusulat ko dito. Kumbaga mas naging malawak pa ngayon ang experiences na dumadating sa buhay ko ngayon. Oo nadadapa nga ako pero hanga din naman ako sa sarili ko kasi di ko pa naiisipang mag suicide. Ahahaha!! Wala naman talaga yun sa plano ko, oo, naaaning ako minsan pero I love the feeling, I love the thrill and most of all, ang dami kong natutunan.
Saka na ang mala nobelang kwento... sine savor ko pa siya, hehe!!!
Posts
